بسم الله الرحمن الرحیم - والعصر - ان الانسان لفی خسر - الا الذین آمنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر - صدق الله العلی العظیم.
" تواصو، مقابله است؛ یعنی کسانی در زیان نیستند و عاقبت شان خراب نیست که هوای همدیگر را داشته باشند، به همدیگر سفارش بکنند، شما به من سفارش کنید، من به آن آقا سفارش کنم، ایشان به دیگران، همه به هم سفارش بکنیم که مقاومت کنیم، صبر کنیم، پایداری داشته باشیم."
مهندس مهدی بازرگان؛
منبع: مهرنامه، ش 28، بهمن 91، ص 50



نازنینانی امروز بر صحنه برنامهی ما آمدند که بزرگوارانه از مسببِ قتل عزیز خود گذشت کردهاند و ما از شهد شیرین بخشش آنان نوشیدهایم. اما اواخر سال گذشته و امسال نتوانستیم دو پرونده را به سوی بخشش ببریم و این برای ما بسیار دردناک بود و خستگی بر تن تک تک اعضای جمعیت باقی ماند. ممکن است کسی بپرسد چرا ناراحتید؟ آیا به ما ربطی دارد که برویم از خانواده ای که عزیزش را از دست داده طلب بخشش کنیم؟ چرا باید این کار را بکنیم؟